neptunka blog

Twój nowy blog

Wpisy z okresu: 3.2005

Gubię się w tym wszystkim, tych wspomnieniach, ciągle błądze, wędruje po nich jak palcem po mapie, czuje sie źle, wracam do najgorszych momentów mojego życia, a potem cierpie.. Nie potrafie tego opanować. To jest jak samookaleczenie tylko z gorszym skutkiem, moze to glupie, boję się tego co będzie dalej..Boję się życia…Nie wiem czy potrafie żyć. Coraz częściej zapominam to co się działo przed chwilą, uciekają mi słowa.. Staram się pomijać fakt, że mój umysł nie funkcjonuje jak należy, że coś się z nim dzieje niedobrego.. Może to chwilowe, może przejdzie.. Przecież wszystko przede mną.. Tylko nie wiem czy nadal chce to ciągnąć… To jak życie w ciemnym tunelu, z ktorego nie ma wyjscia, a ja jak głupia ciągle go poszukuje .. Czasem tylko przemykam sie po pokojach jak cien, uciekam przed samą sobą, staram sie usmiechac… Codziennie zakladac tą maske..Wieczorem nie potrafie sie opanowac, szczegolnie wtedy, gdy wszyscy spią… W Sobote bylam w Olkuszu i zalamalam sie kompletnie. Bylismy na cmentarzu, w pokoju Dziadka, wtedy doszlo do mnie w koncu ze jego juz nie ma.. i u Babci ..Biedna jest ciągle załamana.. Boze jak mi jej szkoda chcialabym jej jakos pomoc ale wiem ze to niemozliwe. Przeciez sama sobie nie moge pomoc a co dopiero innym.Nie moge sobie znaleźć miejsca w domu. Jutro moze uda mi sie stad wyrwac chociaz na moment. Oderwac sie od tych cholernych mysli, ktore mnie przytłaczają. Ale w sercu pozostanie na zawsze ta pustka .. Nic i nikt jej nie naprawi..

11 komentarzy

Wspomnienia to tyle, co mi pozostało
Smutek na twarzy maluje spływająca łza,
Serce tęskni za tamtymi dniami…
Lecz czas ucieka, zatrzymać się nie pozwala…
Zagubiłam się..w myślach, daleko od rzeczywistości..
Nie chcę wracać, tu mi jest dobrze..

Nie wiem co mam napisac pod tym wierszem.. poprostu nie wiem..


  • RSS